Locatie:
Grenst aan Noord-Macedonië en Albanië.

Beschrijving:
Uniek aan het meer van Ohrid is dat het één van de oudste meren van Europa is. De schatting is ongeveer 1,3 miljoen jaar oud. Daarnaast is het ook één van de diepste meren van Europa. Het laagste punt ligt op 288 meter diepte…! We gaan nog maar even door. Het meer heeft ook meer dan 200 endemische soorten (planten en/of dieren die alleen maar dáár voorkomen). Een klein greepje:
– De Ohridforel: In ieder geval de beroemdste vis uit het meer. Lijkt een beetje op zalm maar is het zeker niet. De Noord-Macedoniërs genieten er al eeuwen van en beschermen hem (misschien daarom wel) tegen overbevissing. Er zijn inmiddels ook al kweekprogramma’s opgezet.
– Het Ohrid-gondelslakje: Een bijzonder klein slakje van maar enkele millimeters groot. Het schelpje is langwerpig en glad en licht van kleur. Door de ruim een miljoen jaren van isolatie in dit meer heeft het zich volledig aangepast aan het ecologische karakter van het meer. De kans dat je hem tegenkomt is echter bijzonder klein. Hij leeft doorgaans op de bodem van het meer en houdt daar de rotsen schoon. Maar alleen al vanwege z’n naam staat hij in ons lijstje…
– Als het planten gaat betreft dat zeker niet altijd waterplanten. Een superleuk voorbeeld is de ‘Ohrid-bijorchis’. Een orchidee die je dus alleen rond het meer van Ohrid vindt. Om precies te zijn in de buurt van dennenbossen op droge grashellingen. En wat maakt deze orchidee nou zo bijzonder? De bloem lijkt op een vrouwelijke bij. Op die manier lokt ze mannetjes bijen om ‘per ongeluk’ voor nazaten te zorgen.

Wat te doen:

• Wandel over de plankpaden van Kaneo naar het iconische kerkje van Sveti Jovan Kaneo

• Verken het antieke theater, kloosters en kerken (Ohrid had ooit 365 kerken!)

• Boottochten naar klooster Sveti Naum

• Zwemmen, kajakken, of chillen aan kiezelstranden

Locatie:
In Nationaal Park Mavrovo, in het westen van Noord-Macedonië en niet ver van de grens met Albanië.

Beschrijving:
Het Mavrovo meer is een kunstmatig aangelegd meer en eerlijk is eerlijk dat zie je ook wel een beetje. Aangelegd in 1953 voor elektriciteitswinning. De rivier Radika is er voor afgedamd om het meer te laten ontstaan. Laatste feitjes dan nog: het meer is ongeveer 12 kilometer lang en heeft een maximale diepte van 48 meter. Wat maakt dit meer dan zo bijzonder vraag je je misschien af.
Bij de aanleg zijn delen van het oude dorp Mavrovo overstroomd. Inclusief de beroemde kerk van St. Nikola. De ironie is dat (mede) daarom deze kerk nu misschien wel het meest iconische beeld is geworden van Noord-Macedonië. Bij laag water kun je nog om de kerk heen lopen maar bij hoog water steken alleen het dak en torentje nog boven het water uitsteken. Ik hoor je denken: getijde…. in een meer…?
Jazeker. Althans, niet echt getijde zoals eb en vloed, maar als gevolg van het opwekken van elektriciteit. Water wordt dan uit het meer gehaald en via turbines geleid. Dit veroorzaakt op zichzelf al een lagere waterstand, voeg daarbij smeltwater uit de bergen, neerslag (herfst en winter) en verdamping (warme zomers) et voila: Hoog- en laagwater standen!

De natuur om het meer herbergt nog talloze geheimen in flora en fauna. Denk aan kalksteenbergen, rivieren, grotten maar ook alpenweiden. En daarin wonen dan weer de balkanlynx (bijna uitgestorven), de bruine beer, de wolf (maar die kennen wij inmiddels ook…) en de steenarend.

Wat te doen:

Zomer:

• Wandelen, mountainbiken, kamperen, vissen, paardrijden

• Boottochten over het meer

• Bezoek traditionele dorpen met houten huizen

Winter:

• Skiën & snowboarden in Mavrovo Ski Resort (populair lokaal skigebied)

• Winterwandelingen en sneeuwschoenexcursies

• Sprookjesachtige landschappen met besneeuwde bergen en bevroren delen van het meer

Locatie:
Het meer grenst aan drie landen: Noord-Macedonië, Albanië, Griekenland

Beschrijving:
Het Prespameer ligt op een hoogte van 850 meter en is maximaal 54 meter diep. Dit meer is ongeveer even oud als het meer van Ohrid. Maar de relatie tussen deze twee meren gaat verder. Het Trespameer voedt het Ohrid meer via ondergrondse rivieren! Het is een kilometerslang ondergronds systeem waardoor het water naar het lager gelegen Meer van Ohrid stroomt. Het mooie is dat de bijzonderheden van het meer van Ohrid ook in het Prespameer te vinden zijn. Denk aan grote hoeveelheden endemische soorten. Er zit ook een andere kant aan. Het meer van Ohrid is in haar bestaanszekerheid volledig afhankelijk van het Prespameer. Het Prespameer bepaalt niet alleen het waterpeil van het meer van Ohrid maar is verantwoordelijk voor überhaupt dat er water staat in het meer van Ohrid. Ecologische verbondenheid. Een huwelijk tussen twee meren.
Natuur- en met name vogelliefhebber? 260 vogelsoorten! Eén van de belangrijkste broedplekken in Europa voor de Kroeskoppelikaan. Maar ook aalscholvers, reigers, lepelaars en visarenden.
Het meer heeft één eiland, maar dan wel weer een heel bijzondere! Golem Grad (‘Groot stadje’). Je treft er nog veel overblijfselen van Byzanthijnse kerken, Romeinse ruïnes en antieke graven. Maar ook vogelkolonies en… Slangen! Het zit echt tjokvol slangen (veruit de meeste van het ongevaarlijke soort). Daarom is de bijnaam van het eiland wellicht veelzeggender: slangeneiland. Het is alleen per boot te bezoeken en met een gids.

Wat te doen:

• Wandelen in Galicica Nationaal Park (tussen Prespa en Ohrid)

• Vogels spotten in de wetlands rond het dorp Ezerani

• Bezoek traditionele dorpen als Resen, Stenje en Konjsko

• Boottocht naar Golem Grad

Locatie:
In het westen van Noord-Macedonië, bij het stadje Debar

Beschrijving:
Het meer van Debar is ook een kunstmatig meer. Het is ontstaan in de jaren 60 door de bouw van de Debar-dam. Hoewel kunstmatig voelt dit meer toch heel natuurlijk. Het heeft zich in de afgelopen 60 jaar fantastisch ‘ingepast’ in haar omgeving.
Omringd door de Sharr-bergen en het Bistra-massief heeft het die prachtige ‘bergachtige’ uitzichten. Qua flora en fauna tref je er wilde zwijnen, roofvogels, otters en een karrevracht aan zoetwatervissen. En niet de eerste de beste:
– De Europese meerval: de reus van het meer. Kan maar liefst 2 meter lang worden. In de kroegen in Debar wordt gesproken over de ‘meermonsters’. Meervallen dus.
– De Balkansnoek: Nog maar weinig aangetroffen deze agressieve jager met z’n langgerekte lijf en scherpe tanden. De dynamiek van het waterniveau en de vissersdruk houdt de populaties klein.
– De Macedonische vlagzalm: een regionale bijzonderheid. Hij is verwant aan de vlagzalm maar het is mogelijk een unieke ondersoort. Je treft ‘m vooral aan in de heldere koude zijrivieren (de Radika) van het meer.
Dat brengt ons nog bij een uniek klooster welke ligt op een klif boven deze rivier Radika. Beroemd om zijn fijnzinnige houtsnijwerk en met een nog actieve gemeenschap monniken.

Maar waar blinkt het meer van Debar echt in uit? Rust! Er is helemaaal niemand. Zoveel moois helemaal voor jou alleen. Hoe cool is dat!

Kortom, ben je een beetje avonturier, natuurliefhebber, dol op vergezichten en bijzondere plekjes? Dan moet je er maar niet meer te lang over nadenken. De meren in Noord-Macedonië!

Dit soort lijstjes zijn natuurlijk subjectief en Nederland kent nog veel meer gebieden die meer dan de moeite waard zijn. Maar dat maakt deze zeker niet minder mooi! Kortom, wanneer je spectaculaire natuur zoekt hoef je niet zo ver te gaan. En, beetje preken voor eigen parochie, alles is op de fiets te zien. Hoe gaaf is dat!

Kortom, het is altijd leuk om echte streekgerechten uit te proberen. Spreekt het je niet aan dan kun je zeker overal wel iets vinden wat je meer aanspreekt. Eet smakelijk!

Deze route van 36 km loopt tussen de steden Olvera en Puerto Serrano in de provincies Cádiz en Sevilla. Het pad voert door spectaculaire landschappen, waaronder het natuurreservaat Peñón de Zaframagón, bekend om zijn kolonie vale gieren en een grote kans dat je ze ook zal zien. Onderweg passeer je indrukwekkende viaducten en meer dan 30 tunnels, zoals de bijna 1 km lange Túnel del Castillo. Tot zover de feitjes…

Maar echt bizar is het feit dat er op dit traject nooit een trein gereden heeft. De bouw van deze spoorlijn begon in 1920 met de bedoeling de steden Jerez de la Frontera (Cádiz) en Almargen (Málaga) met elkaar te verbinden. De economische crisis en de burgeroorlog tussen 1936 en 1939 hebben de bouw stilgelegd. Er waren inmiddels al 30 tunnels en 4 viaducten en meerdere stationnetjes gebouwd. Na de oorlog bleek het vervolg technisch te uitdagend en waren de prioriteiten inmiddels verschoven. Het traject is nooit voltooid.

Deze Vía Verde slingert langs de gelijknamige rivier in de regio Madrid en voert je door een prachtig landschap van groene vlaktes. De route strekt zich uit tot in de provincie Guadalajara en is heel makkelijk te volgen dankzij het rode asfaltpad dat helemaal tot aan Ambite loopt, precies op de grens van beide provincies.Een echte aanrader onderweg is een bezoek aan het gezellige Spoorwegmuseum van Arganda in La Poveda, waar je even terug in de tijd kunt reizen!

Deze Via Verde heeft eigenlijk de naam: “Het zoete spoor van de bietentreinen” en verwijst daarmee naar de oorspronkelijke functie van de spoorlijn waar de huidige Vía Verde op is aangelegd. Vooral in de 19e en vroege 20e eeuw was de suikerindustrie in Spanje sterk afhankelijk van het spoor. Deze treinen reden door de vruchtbare vlaktes (vega’s) van Madrid en Guadalajara, waar veel suikerbieten werden verbouwd. De treinen vervoerden de oogst naar fabrieken waar de bieten werden verwerkt tot suiker. De term “zoet” verwijst vanzelfsprekend naar de suikerproductie waarvoor de bieten werden gebruikt.

Met een totale lengte van ongeveer 160 km is dit de langste Vía Verde van Spanje. De route begint in Santa Eulalia (Teruel) en eindigt in Algimia de Alfara (Valencia). Het pad voert door diverse landschappen, van bergachtige gebieden tot mediterrane velden, en is populair bij langeafstandsfietsers.

De Palancia-vallei vormt het decor voor deze route over de voormalige mijnspoorlijn van Sierra Menera. Vanaf het hoogplateau van Barracas, aan de voet van de Sierra de Javalambre, daalt de Vía Verde de Ojos Negros af naar de vruchtbare landbouwgebieden van Valencia, gelegen aan de oevers van de Middellandse Zee. De route sluit aan op de Vía Verde Xurra (zie verderop in dit rijtje), die je verder brengt naar de stad Valencia.

In alle eerlijkheid, we kunnen hem niet volledig beoordelen. We hebben er maar een klein deel van gefietst. Hij staat toch in dit rijtje om twee redenen. Het is de langste én… vanaf het punt waar wij erop kwamen was het 20 kilometer hellend vlak omlaag. Werkelijk geen trap hoeven doen… 20 km lang… Brommeren zeg maar!

Ook graag eens een Via Verde fietsen? Bekijk onze Spaanse fietsreizen of mail ons. Je gaat ze niet snel vergeten!

Deze soort groeit op hoogtes tussen 600 en 1.400 meter en staat bekend om zijn fijne geur en geneeskrachtige eigenschappen. Echte lavendel heeft kleine bloemen en elk takje draagt één bloeiwijze.

Kenmerken:

• Ook bekend als “fijne lavendel” of “hoge lavendel”.
• Groeit op hoogtes tussen 600 en 1.400 meter in de Provence, waar de klimatologische omstandigheden ideaal zijn.
• Klein van formaat, met smalle blaadjes en compacte bloeiwijzen. Elk stengeltje draagt slechts één bloeiwijze.
• De geur is subtiel, zoet en wordt beschouwd als de meest verfijnde van alle lavendelsoorten.

Toepassingen:

• Wordt gebruikt in hoogwaardige parfums en essentiële oliën.
• Bekend om zijn kalmerende, antibacteriële en genezende eigenschappen.
• Traditioneel toegepast in aromatherapie en huidverzorgingsproducten.

Teelt:

• De opbrengst is relatief laag, wat het een exclusieve soort maakt.
• Met de hand geoogst in juli en begin augustus.

Deze soort groeit op lagere hoogtes en heeft bredere bladeren. Spijklavendel wordt minder vaak geteeld in de Provence maar komt nog steeds relatief veel voor..

Kenmerken:

• Groeit op lagere hoogtes (onder de 600 meter) en in warmere gebieden.
• Heeft bredere bladeren en een grotere, minder dichte bloeiwijze in vergelijking met echte lavendel.
• De geur is sterker, maar minder verfijnd; vaak wordt een kamferachtige geur waargenomen.

Toepassingen:

• Wordt voornamelijk gebruikt voor industriële doeleinden, zoals schoonmaakproducten en insectenwerende middelen.
• Essentiële olie van spijklavendel heeft geneeskrachtige eigenschappen, zoals slijmoplossend en ontstekingsremmend.

Teelt:

• Makkelijker te kweken en te oogsten dan echte lavendel.
• Groeit goed in droge, rotsachtige bodems.

Dit is een hybride van echte lavendel en spijklavendel. Lavandin is te herkennen aan het feit dat elk takje drie bloeiwijzen heeft en de plant en bloemen zijn groter dan die van echte lavendel. Vanwege de hogere opbrengst wordt lavandin vaak gebruikt in essentiële oliën en andere lavendelproducten.

Kenmerken:

• Dit is een hybride soort, ontstaan door het kruisen van echte lavendel en spijklavendel.
• Groeit op middelhooggelegen gebieden (200-800 meter).
• Grotere en robuustere plant met lange, stevige stelen. Elk takje heeft drie bloeiwijzen in plaats van één.
• De geur is sterker en minder complex dan die van echte lavendel.

Toepassingen:

• Lavandin wordt vooral gebruikt voor massaproductie van geurproducten zoals zepen, kaarsen en huishoudelijke sprays.
• Ook geschikt voor essentiële olie, hoewel de kwaliteit minder hoog is dan die van echte lavendel.

Teelt:

• Veel hogere opbrengst dan echte lavendel, wat het economisch voordelig maakt.
• Mechanische oogst is mogelijk door de uniforme grootte van de planten.

Wil je zelf op zoek naar de verschillen? We hebben vanaf 2025 een nieuwe fietsvakantie in de Provence. Daar kom je deze soorten zeker tegen.

De Meteora-kloosters zijn ‘nogal’ niet te missen. Vanuit steile zandstenen rotsformaties, die oprijzen uit de vallei van Thessalië, kijken ze op alles neer. Soms lijkt het wel of de kloosters uit de rotsen zijn gegroeid. Dit unieke en ruige landschap, met zijn torenhoge rotsen en weidse uitzichten, is op zichzelf al een wonder van de natuur. En dat zie pas echt als je er bent. Het uitzicht vanaf de kloosters is namelijk fenomenaal, het lijkt soms wel alsof de gebouwen in de lucht zweven. Vooral bij zonsopkomst en zonsondergang is het uitzicht magisch.

Sinds 1988 staan de kloosters van Meteora op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Dit unieke plekje is een pareltje als het om natuur gaat. Het zijn superheilige hotspots voor de orthodoxe christelijke wereld, met een religieuze traditie die zo’n duizend jaar teruggaat. De eerste kluizenaars en monniken hadden blijkbaar een voorliefde voor eenzaam en moeilijk bereikbaar wonen – en vonden de steile rotsen van Meteora de perfecte “no neighbors in sight”-plek.

Tegen de 14e eeuw waren de kloosters echte vestingen geworden, een soort middeleeuwse sky lounges, speciaal gebouwd om vijanden buiten te houden en het spirituele leven te beschermen. Monniken hadden hier een serieuze retreat: geen buren, een lastig klimmetje voor bezoek, en een uitzicht waar je stil van wordt – en als je eenmaal boven bent, kom je ook niet zomaar meer naar beneden!

De architectuur van de kloosters is echt een huzarenstukje en het bouwen was bepaald geen sinecure. Een kerk bouwen op steile, nauwelijks bereikbare rotsen zonder dat je een kraan, lift of zelfs een fatsoenlijke ladder tot je beschikking hebt. Om alles naar boven te krijgen, moesten de monniken zichzelf en hun materialen letterlijk omhoog hijsen met touwen, netten en katrollen die als een soort kabelbaan waren gespannen.

Deze zijn overigens nog steeds (sporadisch) in gebruik. Als je geluk hebt dan kun je nog steeds kloosterbewoners in een bakje omhoog zien gaan. Dat gaat overigens wel elektrisch tegenwoordig.

De kloosters staan na honderden jaren nog steeds fier bovenop de rotsen, alsof ze er altijd al hoorden.

Binnen in de kloosters vind je enkele van de mooiste Byzantijnse kunstwerken en iconen. De muren zijn bedekt met fresco’s die Bijbelse verhalen en het leven van heiligen uitbeelden. Deze schilderingen dateren soms uit de 15e eeuw en geven een indruk van het rijke artistieke en religieuze erfgoed van de oosterse orthodoxie. De kloosters herbergen ook oude manuscripten en relieken, wat een prachtig inkijkje biedt in de geschiedenis en cultuur van deze plek.

Hoewel er tegenwoordig trappen zijn uitgehouwen in de rotsen en bruggen zijn gebouwd om toegang te vergemakkelijken, blijft de klim naar de kloosters een unieke ervaring. Je krijgt een glimp van de uitdagingen waarmee de monniken eeuwen geleden werden geconfronteerd. De trappen die zich langs de rotsen slingeren, de smalle doorgangen, en het gevoel van hoogte geven je een avontuurlijk gevoel en brengen je dichter bij het verleden. Onderweg kun je genieten van fenomenale uitzichten over de vlakte en omliggende bergen, wat de ervaring nog specialer maakt. En dan hebben we het nog maar niet eens over de fietstocht er naar toe! De hele dag visueel smullen!

De Meteora kloosters zijn uniek in de wereld. En het mooie is, ze zijn in het echt net zo mooi als op de plaatjes! Wij hebben een fietsreis waarmee je ze kan bezoeken. Zowel individueel als in een groep. Geniet!

Weetje:
Iedereen weet dat Hunebedden oud zijn, maar weten we ook hoe oud? Hunebedden zijn de oudste nog zichtbare bouwwerken van Nederland en dateren van 3350 tot 3050 voor Christus. Dit betekent dat ze al meer dan 5000 jaar oud zijn, wat indrukwekkend is als je bedenkt dat de piramiden van Gizeh in Egypte pas rond 2600 voor Christus werden gebouwd. Dit plaatst hunebedden in een unieke positie als Europese prehistorische monumenten, naast Stonehenge en de megalieten in Bretagne, Frankrijk.

Weetje:
Veel mensen weten dat hunebedden grafkamers waren, maar weinigen weten dat ze waarschijnlijk alleen voor belangrijke personen of voorouderlijke figuren van de gemeenschap dienden. De botresten die gevonden zijn, laten zien dat niet iedereen hier begraven werd. Hunebedden waren dus waarschijnlijk niet alleen grafkamers maar hadden ook een spirituele betekenis. Het is mogelijk dat de hunebedden plekken waren voor rituelen en ceremonies, hoewel we niet precies weten hoe deze eruitzagen.

Weetje:
Nederland had ooit meer hunebedden dan nu, maar door de eeuwen heen zijn veel hunebedden verloren gegaan of beschadigd. Tijdens de 17e en 18e eeuw, in tijden van grote armoede en economische crisis, haalden mensen stenen uit de hunebedden om te gebruiken in de bouw van huizen, kerken, wegen en bruggen. Deze praktijken hebben ervoor gezorgd dat veel hunebedden niet meer intact zijn of slechts gedeeltelijk overgebleven. De hunebedden die we nu zien, zijn daarom vaak incomplete structuren, en het blijft een uitdaging om hun oorspronkelijke vorm te reconstrueren.

Weetje:
Hunebedden lijken op het eerste gezicht sterk op elkaar, maar er zijn opmerkelijke verschillen tussen de structuren. Sommige hunebedden zijn groot en bevatten meerdere kamers, terwijl andere kleiner zijn en slechts één kamer hebben. Er zijn ook variaties in de indeling van de stenen en de vorm van de kamers. Deze verschillen kunnen wijzen op sociale, economische of culturele verschillen tussen de groepen die deze monumenten bouwden. Zo zou een groot hunebed kunnen duiden op een krachtig of belangrijk persoon, terwijl een kleiner hunebed mogelijk een eenvoudigere gemeenschap vertegenwoordigde.

Weetje:
Hunebedden, dus ook bekend als dolmens of megalithische grafkamers, komen echter niet alleen in Nederland voor. In veel verschillende andere landen zijn ze aangetroffen zowel in als buiten Europa. Ze zijn onderdeel van een wijdverspreide (Europese) megalithische cultuur. Hier vind je ze nog meer:

Duitsland:
In Duitsland zijn nog veel hunebedden te vinden, vooral in de noordelijke regio’s zoals Nedersaksen, Mecklenburg-Vorpommern en Schleswig-Holstein. Deze dolmens zijn vergelijkbaar met die in Nederland en stammen uit dezelfde tijdsperiode. Net als de Nederlandse hunebedden, waren ze grafkamers voor de trechterbekercultuur.

Denemarken:
Denemarken heeft een grote hoeveelheid hunebedden, of “jættestuer” zoals ze daar worden genoemd. Ze zijn vooral te vinden op de eilanden Funen en Seeland en in Jutland. Deze monumenten variëren van kleine dolmen tot uitgebreide ganggraven. Denemarken heeft enkele van de best bewaarde en meest indrukwekkende hunebedden in Europa.

Zweden:
Zweden heeft ook veel hunebedden, voornamelijk in het zuiden van het land, in de regio’s Skåne, Halland en Blekinge. Deze hunebedden, die bekend staan als “gånggrifter” in het Zweeds, dateren eveneens uit het neolithicum. Zweden heeft daarnaast andere megalithische monumenten zoals steenkringen en scheepsvormige steenformaties.

Frankrijk:
In Frankrijk zijn dolmens en andere megalithische structuren wijdverspreid, vooral in Bretagne. De Franse term voor hunebedden is “dolmen”, en er zijn honderden van deze structuren te vinden, met name in de regio Carnac. Bretagne heeft een rijke megalithische cultuur, met menhirs (staande stenen), steencirkels en uitgebreide grafmonumenten.

Verenigd Koninkrijk (Engeland, Wales, Schotland):
In het Verenigd Koninkrijk zijn hunebedden of dolmens te vinden, hoewel ze vaak met andere namen worden aangeduid, zoals “cromlechs” of “chambers tombs”. Bekende voorbeelden zijn de Pentre Ifan in Wales en Wayland’s Smithy in Engeland. In Schotland komen ook soortgelijke structuren voor, zoals de Cairns op de Orkney-eilanden.

Ierland:
Ierland staat bekend om zijn dolmens, vaak “portal tombs” genoemd. Een van de bekendste voorbeelden is de Poulnabrone Dolmen in het Burren-gebied van County Clare. Deze structuren zijn soms kleiner dan de Nederlandse hunebedden, maar de enorme dekstenen en de ligging op het Ierse platteland maken ze zeer indrukwekkend.

Portugal en Spanje:
In Portugal en Spanje worden dolmens veelvuldig aangetroffen, vooral in de regio Alentejo in Portugal en in de regio Galicië in Spanje. Hier worden ze soms anta genoemd. Deze megalithische monumenten zijn soms enorm en maken deel uit van de oude Iberische cultuur.

België:
België heeft minder hunebedden, maar er zijn enkele dolmens te vinden in de Ardennen. Ze worden hier vaak “dolmen” genoemd, net als in Frankrijk, en hoewel ze minder talrijk zijn, tonen ze toch dat de megalithische bouwtraditie ook België bereikte.

Polen en de Baltische staten (Estland, Letland, Litouwen):
In Polen en de Baltische staten zijn ook enkele dolmens en andere megalithische structuren te vinden. Hoewel ze minder voorkomen dan in West-Europa, zijn er aanwijzingen dat de trechterbekercultuur of verwante culturen hier ook aanwezig waren.

Israël en andere landen in het Midden-Oosten:
Verrassend genoeg zijn dolmen niet alleen een Europees fenomeen. In Israël en Syrië zijn ook hunebedachtige structuren te vinden. Deze dolmens dateren uit een latere periode en zijn gebouwd door verschillende prehistorische culturen in de regio.

Er is natuurlijk ongelofelijk veel meer te vertellen over de Hunebedden. Als je het leuk vindt om ze zelf eens te bekijken, we hebben een aantal ontzettend leuke fiets- en wandelreizen die je langs de Hunebedden leiden.

Weetje:
In het park bevindt zich de oude IJskelder van Beekhuizen, een ondergrondse opslagplaats die in de 19e eeuw werd gebruikt om ijs in de winter op te slaan. Dit ijs werd dan in de zomer gebruikt om voedsel koel te houden. Tegenwoordig is de ijskelder een rustplaats voor vleermuizen, die er overwinteren. De combinatie van historie en natuur maakt deze plek extra bijzonder en mysterieus.

Locatie:
De IJskelder van Beekhuizen ligt in de buurt van Velp, op het terrein van het oude Landgoed Beekhuizen.

Weetje:
Een groot deel van Nationaal Park Veluwezoom is een van de weinige “dark sky” gebieden in Nederland. Dit betekent dat er nauwelijks lichtvervuiling is, wat zorgt voor spectaculaire sterrenhemels bij helder weer. Sterrenkijkers en natuurliefhebbers komen hier samen om te genieten van de nachtelijke hemel die bezaaid is met sterren, iets wat je op weinig andere plekken in Nederland kunt ervaren.

Locatie: 
De open heidevelden rond de Posbank en de Onzalige Bossen zijn de beste plekken

Weetje:
Naast de wilde dieren, herbergt Veluwezoom een scala aan bijzondere planten en zeldzame insecten. Het park is een van de weinige plekken in Nederland waar je de kraanvogel kunt spotten, evenals zeldzame vlinders zoals de heideblauwtjes. Ook groeit er op de droge zandgrond heide, jeneverbesstruiken en bijzondere korstmossen, die uniek zijn voor dit deel van Nederland.

Locatie:
Vooral in de heidegebieden zoals de Posbank en de Rheder- en Worth-Rhederheide vind je veel van de zeldzame flora en fauna.

Beschrijving:
Nationaal Park Veluwezoom, opgericht in 1930, is het oudste nationale park van Nederland. Het werd door Natuurmonumenten beschermd om de bijzondere natuur te behouden en is sindsdien uitgegroeid tot een iconisch natuurgebied met een rijke geschiedenis. Dit maakt het een pionier in natuurbescherming in Nederland.

Beschrijving:
Veluwezoom is een van de weinige plaatsen in Nederland waar je een grote diversiteit aan wilde dieren kunt zien, waaronder edelherten, wilde zwijnen, reeën, vossen en Schotse hooglanders. De kans is groot dat je tijdens een wandeling een van deze dieren tegenkomt. Vooral de bronsttijd van de edelherten is een spectaculair natuurspektakel dat veel natuurliefhebbers trekt.

En als klap op de vuurpijl is sinds enkele jaren wordt de wolf weer gesignaleerd op de Veluwe, waar Veluwezoom een belangrijk deel van uitmaakt. De wolf keerde terug naar Nederland vanuit Duitsland en vestigde zich vanaf ongeveer 2018 op de Veluwe. Dit gebied is ideaal voor wolven vanwege de uitgestrekte bossen, heidevelden en de overvloed aan wilde dieren zoals edelherten, reeën en wilde zwijnen, die als prooi dienen.

In 2019 werd officieel bevestigd dat er zich een wolvenpaar op de Veluwe had gevestigd, en sindsdien zijn er ook wolvenwelpen geboren. Hoewel de wolf een schuw dier is en meestal mensen mijdt, wordt hij af en toe gespot via camera’s of door sporen die worden gevonden.

Voor bezoekers van Nationaal Park Veluwezoom is de kans om een wolf te zien nog steeds klein, omdat wolven zeer terughoudend zijn en vooral ’s nachts actief. Toch is hun aanwezigheid een teken van het gezonde ecosysteem in het park.

Kortom op de Veluwezoom hebben wij onze eigen Big Five!

Kortom, deze ‘Weetjes’ maken de ervaring in Nationaal Park Veluwezoom nog specialer en bieden je daarom volop mogelijkheden om de diversiteit van het park te verkennen!

Ga d’r voor!

Locatie:
Aan de oostkust van Rhodos, dichtbij de stad Afandou.

Beschrijving:
Afandou Beach is een minder bekende windsurfplek op Rhodos, maar biedt stabiele windomstandigheden en een lang zandstrand. De Meltemi-wind waait hier voornamelijk tijdens de zomermaanden en biedt snelheid en stabiliteit, ideaal voor windsurfers van alle niveaus. Het water is over het algemeen vlak tot licht choppy, wat het comfortabel maakt voor beginners. Afandou Beach heeft een relaxte, lokale sfeer en is minder druk dan de populaire surfspots aan de westkust, wat het een rustige optie maakt voor windsurfen en watersporten. Het strand heeft basisfaciliteiten, en in de buurt zijn enkele tavernes en accommodaties.

Locatie:
Aan de zuidoostkust van Rhodos, ver weg van de toeristische drukte.

Beschrijving:
Lachania Beach is een rustige en relatief ongerepte windsurfspot, ideaal voor windsurfers die op zoek zijn naar een meer afgelegen locatie. De wind is hier niet zo sterk als in Prasonisi of Ialyssos, maar is toch regelmatig en betrouwbaar, wat het een goede plek maakt voor beginners en voor rustige surfdagen. De zee heeft voornamelijk vlak water met een lichte chop, wat comfortabel is voor freeriders. Lachania biedt een serene sfeer, en de omgeving is prachtig en ongerept. Er zijn beperkte voorzieningen, maar er zijn enkele kleinschalige accommodaties in de buurt.

Locatie:
Aan de westkust van Rhodos, op ongeveer 20 km van de stad Rhodos.

Beschrijving:
Theologos Beach is een ontspannen en relatief ongerepte windsurfplek die populair is bij zowel beginners als gevorderde windsurfers. De Meltemi-wind waait hier zijwaarts, wat voor veilige en stabiele omstandigheden zorgt. De zee heeft een lichte branding, maar de golven zijn niet te hoog, wat een ideale balans biedt voor freeride- en freestyle windsurfen. Theologos heeft een rustige, authentieke sfeer en is meestal minder druk dan Ialyssos of Prasonisi, wat het een perfecte plek maakt voor een rustige windsurfdag. De strandlocatie heeft windsurfcentra voor verhuur en lessen.

Locatie:
Nabij de stad Rhodos, aan de noordwestkust van het eiland.

Beschrijving:
Ialyssos, ook wel bekend als Trianda, is een hotspot voor windsurfers van alle niveaus en is gemakkelijk bereikbaar vanuit de stad Rhodos. De Meltemi-wind waait hier constant en parallel aan het strand, wat ideaal is voor windsurfers. De windomstandigheden zijn bijzonder goed in de zomermaanden, met snelheden tussen de 15 en 25 knopen. Het strand heeft een mix van zand en kiezels, en de zee heeft een vlakke tot lichte chop, waardoor het een perfecte locatie is voor zowel beginners als gevorderden. Er zijn meerdere windsurfcentra, accommodaties en faciliteiten langs het strand, wat het een zeer toegankelijke en comfortabele surfplek maakt.

Locatie:
Gelegen op het zuidelijkste punt van Rhodos, waar de Egeïsche en Middellandse Zee samenkomen.

Beschrijving:
Prasonisi Beach is een unieke spot waar windsurfers kunnen genieten van twee verschillende soorten wateromstandigheden. Aan de ene kant biedt de Egeïsche Zee rustig water, ideaal voor beginners en freestyle windsurfers. Aan de andere kant zorgt de Middellandse Zee voor grotere golven, wat uitdagender is voor meer ervaren windsurfers en ideaal voor wave-riding. Prasonisi is beroemd om de constante Meltemi-wind in de zomermaanden, die regelmatig snelheden van 20-25 knopen bereikt. Er zijn diverse surfcentra met verhuur en lessen beschikbaar, en het strand heeft een levendige surfcommunity.

Kortom, Je had het waarschijnlijk niet gedacht maar als windsurfen je ding is (naast fietsen uiteraard) dan is Rhodos the place to be!