Als najaarsvakantie maakten wij de fietsreis van Orhid (Macedonië) naar Meteora (Griekenland). Voor de zesde keer op stap met Eye4Cycling. Dat zegt eigenlijk al genoeg. En ook dit zal weer niet de laatste keer zijn. De begeleiding door Raymond en zijn assistent Peter was weer prima. Het was voor ons de tweede keer in Macedonië. Ohrid wordt een vertrouwd stadje waar we ondertussen adresjes hebben. Het eerste stuk hadden we de vorige keer in omgekeerde richting gereden. Dan ziet er weer anders uit, vooral door de herkenningspunten. De overnachtingen zijn op zulke bijzondere en mooie plekken dat we er graag terugkwamen. We fietsten door een vrij ongerept en weinig aangetast landschap. Dat gold ook voor de eerste Griekse dagen. Rustig, kalm, weinig toerisme. Een rustige aanloop naar het hoogtepunt: Meteora. Een spectaculair berglandschap, waarover Wikipedia zegt: Door eeuwenlange wind- en watererosie (ooit was de Thessalische vlakte een binnenzee) hebben de rotsformaties hun specifieke en moeilijk bedwingbare uiterlijk gekregen. Vanaf de negende eeuw klommen kluizenaars hier naar boven, in de elfde eeuw gevolgd door elders verdreven monniken. In de veertiende eeuw begonnen de monniken met kloosters te bouwen. Het werden er 24, waarvan er nu nog zes in goede staat zijn overgebleven. Die trekken natuurlijk veel toeristen, die per bus worden aan- en afgevoerd. Door vroeg te zijn, blijf je voor de grote stroom bezoekers. Wij hadden ons tevoren niet echt ingelezen en dat maakte Meteora nog verrassender. Als afsluiting nog twee dagen in Thessaloniki rondgelopen. De tweede en drukke stad van Griekenland. Niet mooi, wel interessant vanwege de bewogen geschiedenis, bijvoorbeeld als geboorteplaats van Atatürk (de architect van het moderne Turkije). We troffen het met ons reisgezelschap, gelijkgezinde sportieve stellen die net zoals wij ’s avonds graag op zoek gingen naar een leuk restaurant met lokale gerechten.